Şaman, yer ve gök arasında aracılık yapan, farklı bilinç düzeylerine geçebilen, trans halinde dua ederek bereket ve şifa sağlayan özel yetenekli kişilere deniyor. Tunguzcada Şa=bilmek şaman=bilen bilgin anlamına gelmektedir. Dolayısı ile şaman bilmiyle ve inancın gücü ile şaman ustalığının dil, müzik, hareket ve nesne dünyasını bir araya getirmektedir.
Türk kavimleri şamanlara genellikle Kam demektedirler. Kamların yönettikleri törene de Kamlama veya Kammaniye demişlerdir. Kalmuklar erkek şamanlara Bö, Böge; Kırgız-Kazaklar ise Bakşı, Baksı derler. Uygurca’da “Şaman”, “hastalıkları gideren, acıları dindiren, çılgınlıkları, saraları yatıştıran, hastalara ilaç yapan kimse” anlamında, “otacı” diye anılmıştır.
Bir kişinin şaman olabilmesi için ya geçmişinde şaman olan bir aileden gelmesi yada içte kendiliğinden duyulan “tanrısal çağrı yoluyla” seçilme. olması gerekmektedir. Şaman, mesleği ile ilgili bilgileri, yaşlı şamandan ders almak suretiyle elde eder.
Uygarlaşmış dünyada yaşayan bizlerin “büyücü doktor” olarak adlandırdığımız Şamanlar, kendilerinin ve topluluklarının üyelerinin sağlığı ve esenliği için geliştirdikleri ve kuşaktan kuşağa devamını sağladıkları son derece olağanüstü kadim tekniklerin koruyucularıdır. Bizler doğu tıbbını uygulayan ve bütünsel beden ve tıbba inanan kişileriz.
Bütün Şamanların derin sezgileri, geniş düş güçleri vardır. Bir şaman doğadan gücünü alır ve doğada karşılığı olan bir koruyucu gücü olduğuna inanır. Çoğunlukla hayvan biçiminde düşünülen söz konusu ruhlar, Sibirya halklarında ve Altaylarda ayı, kurt, geyik, tavşan, çeşitli kuşlar özellikle kartal, baykuş, karga suretinde görünebilirler. Koruyucu ruhları açısından sıradan bir insan ile bir Şaman arasındaki ana fark, Şamanın kendi koruyucu ruhunu değiştirilmiş bilinç durumundayken aktif olarak kullanmasıdır. Şaman koruyucu ruhunu sık sık görür ve ona danışır, Şamanik yolculuklarda onunla birlikte gezer, onun kendine yardım etmesini sağlar ve onu başkalarının hastalık ya da sakatlıklarının iyileştirmesinde kullanır.
Şaman, olağan gerçeklikle olağan dışı gerçeklikler arasındaki bir aracıdır. Şaman aynı zamanda ruhsal gücünü insanlara yardım etmek, onları sağlıklı bir dengeye kavuşturmak için idare eden bir çeşit “güç simsarı”dır.
Şamanlığa kabul hiç bitmeyen bir çabalama ve neşe sürecidir ve bir Şamanın statüsüyle ilgili belirleyici kararlar yardım etmeye çalıştığı kişiler tarafından verilir.
Şamanın okuduğu hayır dualara “alkış” denir, Şamandan alkış alan bir kimse dileklerinin yerine geleceğine inanır.
Tuva Kam 